Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΦΟΡΗΤΗ ΜΑΘΗΣΗ στη Β'ΘΜΙΑ ΕΚΠ/ΣΗ: Η αρχή

Η φορητή μάθηση, ή μάθηση μέσω προσωπικών ηλεκτρονικών συσκευών (m-learning), εξαπλώνεται με μάλλον αργούς ρυθμούς διεθνώς, συγ...

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Μήπως τελικά δεν είναι απαραίτητο να κλείνουμε τα κινητά μας στο αεροπλάνo;

Σήμερα θυμήθηκα ένα άρθρο που είχα διαβάσει πριν από μερικά χρόνια και αφορούσε το θέμα της χρήσης κινητών κατά τη διάρκεια της πτήσης.  Το άρθρο είχε γραφτεί στην Καθημερινή το 2013, επρόκειτο για αναπαραγωγή αντίστοιχου άρθρου των New York Times, και από όσο γνωρίζω, οι διαπιστώσεις δεν έχουν αλλάξει από τότε. Το αντίθετο μάλιστα: Τα κινητά, αλλά και τα αεροσκάφη έχουν γίνει πιο ασφαλή σε θέματα ακτινοβολίας και τηλεπικοινωνιών.
Βρήκα ξανά το άρθρο, αυτή τη φορά σε ηλεκτρονική μορφή, και το παραθέτω αυτούσιο:

-----------------------------
Την περασμένη χρονιά τα αεροπορικά ταξίδια, συνοδεία ηλεκτρονικών συσκευών (κινητών τηλεφώνων, ταμπλετών, αναγνωστών), αποδείχθηκαν επικίνδυνα. Τον Σεπτέμβριο ένας επιβάτης συνελήφθη στο Ελ Πάσο επειδή αρνήθηκε να θέσει εκτός λειτουργίας το κινητό του κατά την προσγείωση, ενώ το ίδιο συνέβη τον Οκτώβριο στο Σικάγο, όταν ένας άνδρας που χρησιμοποιούσε το iPad του κατά τη διάρκεια της απογείωσης αρνήθηκε να το σβήσει. Τον Νοέμβριο περιπολικά εφόρμησαν στον διάδρομο προσγείωσης του αεροδρομίου LaGuardia και περικύκλωσαν αεροσκάφος σαν να βρίσκονταν στο εσωτερικό του τρομοκράτες. Τελικά οι αστυνομικοί συνέλαβαν έναν τριαντάχρονο άνδρα που δεν ήθελε να θέσει εκτός λειτουργίας το κινητό του.

Ποιος φταίει για όλα αυτά; Οι ευθύνες δεν πρέπει να βαρύνουν αποκλειστικά τους ταξιδιώτες αλλά και τους ρυθμιστικούς φορείς όπως την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (FAA) που εξακολουθεί να επιβάλλει απαγόρευση στη χρήση τέτοιων συσκευών με βάση μια αναπόδεικτη θεωρία που θέλει τη λειτουργία του αεροσκάφους να επηρεάζεται από τα ηλεκτρομαγνητικά τους κύματα. Οποια προσπάθεια συζήτησης με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ μοιάζει με προσπάθεια διαπραγμάτευσης με εξεγερμένο έφηβο. Παρότι η υπηρεσία δεν διαθέτει την παραμικρή επιστημονική απόδειξη ότι οι ηλεκτρονικές συσκευές μπορούν να επηρεάσουν τα συστήματα του αεροσκάφους, εξακολουθεί να επιμένει στην απαγόρευση προκαλώντας άνευ λόγου πανικό σε εκατομμύρια επιβατών.

Δύο διαφορετικές απόψεις
Προ έτους, ο Λες Ντορ, εκπρόσωπος Τύπου του FAA, δήλωσε ότι η υπηρεσία είναι ιδιαίτερα προσεκτική αφού δεν διαθέτει αδιάσειστες αποδείξεις ότι η χρήση των συσκευών είναι ακίνδυνη. Ενας άλλος λόγος που επιμένει στην απαγόρευση είναι επειδή οι επιβάτες πρέπει να προσέχουν τις οδηγίες ασφαλείας κατά την απογείωση. Γιατί, όμως, ο επιβάτης μπορεί να διαβάσει ένα βιβλίο εκείνες τις ώρες, αλλά δεν πρέπει να το κάνει στην ηλεκτρονική του μορφή; Άλλος αξιωματούχος της υπηρεσίας υποστηρίζει ότι το iPad ή άλλοι ηλεκτρονικοί αναγνώστες εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητικά κύματα ικανά να διακόψουν την πτήση. Ωστόσο, ο FAA ανακοίνωσε ότι οι πιλότοι μπορούν να χρησιμοποιούν iPad στο πιλοτήριο αντί των έντυπων εγχειριδίων.

Η υπηρεσία, για να δικαιολογήσει αυτή τη διάκρισή της, δήλωσε ότι «δύο iPad είναι κάτι πολύ διαφορετικό από διακόσιες τέτοιες συσκευές που λειτουργούν ταυτόχρονα».

Ωστόσο, ειδικοί στα EMT Labs, ένα ανεξάρτητο εργαστήριο στην Καλιφόρνια, λένε ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπουν δύο ή διακόσιες συσκευές. «Η ηλεκτρομαγνητική ενέργεια δεν προστίθεται», εξηγεί ο Κέβιν Μπόντμαν, διευθυντής ελέγχων στα ΕΜΤ Labs.

Φυσικά, δεν πρέπει να υπάρχουν φόβοι ότι μια τέτοια συσκευή θα σπάσει εν πτήσει ή θα τραυματίσει κάποιον επιβάτη. Τα Kindles ζυγίζουν 170 γραμμάρια, ενώ η σκληρόδετη βιογραφία του Στιβ Τζομπς περισσότερο από ένα κιλό. Σίγουρα πολλοί θα επέλεγαν, αν έπρεπε, να δεχθούν χτύπημα στο κεφάλι από ένα iPad mini, παρά από ένα τόμο 650 σελίδων.

Επαναξιολόγηση
Τον Οκτώβριο, έπειτα από μήνες πιέσεων από τα ΜΜΕ και την κοινή γνώμη, η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι θα επαναξιολογήσει τις διάφορες αποφάσεις και πολιτικές σχετικά με τη χρήση τέτοιων συσκευών εν πτήσει, αφού η ειδική επιτροπή που θα συσταθεί μελετήσει την ετήσια έκθεση της NASA σχετικά με τις ηλεκτρονικές παρεμβολές που προκαλούν. Μέχρι στιγμής κανένα από τα καταγραφέντα επεισόδια δεν παρέχει επιστημονικές αποδείξεις για την επίδραση αυτών των συσκευών στα συστήματα του αεροσκάφους.

Μία εβδομάδα αργότερα, γερουσιαστής του Δημοκρατικού Κόμματος από το Μιζούρι απέστειλε επιστολή στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας σημειώνοντας ότι η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τις απαγορεύσεις και ότι η ίδια θα αναζητούσε νομικές λύσεις εάν η απελευθέρωση της χρήσης τους δεν προχωρούσε.

Η αλήθεια είναι ότι εάν τα πράγματα δεν προχωρήσουν, θα υπάρξει θερμό επεισόδιο και βαρύς τραυματισμός επειδή κάποιος επιβάτης δεν θα θέσει εκτός λειτουργίας το κινητό του κατά την απογείωση. Κι αυτό δεν θα συμβεί επειδή η συσκευή δημιουργεί παρεμβολές στα συστήματα του αεροσκάφους. Θα συμβεί επειδή κάποιος επιβάτης θα ξυλοφορτώσει τον διπλανό του πιστεύοντας ότι προστατεύει την πτήση από έναν ηλεκτρονικό αναγνώστη που εκπέμπει ηλεκτρομαγνητικά κύματα λιγότερα από μια αριθμομηχανή τσέπη
 

Νέα εφαρμογή για τους διαβητικούς στο κινητό

Μία εφαρμογή για κινητά τηλέφωνα και άλλες φορητές συσκευές, που βοηθά κάθε άνθρωπο με διαβήτη τύπου 2 να ελέγξει το επίπεδο του σακχάρου του μέσα στη μέρα δημιούργησαν ερευνητές από τις ΗΠΑ.

Το Glucoracle – έτσι  ονομάστηκε  η εφαρμογή- εδράζεται σε έναν εξατομικευμένο αλγόριθμο, ο οποίος προβλέπει την επίπτωση στο σάκχαρο του συγκεκριμένου ανθρώπου, που θα έχει κάθε τροφή, προτού την καταναλώσει. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται ευκολότερος ο διατροφικός προγραμματισμός για τους διαβητικούς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ειδικό στη βιοϊατρική πληροφορική Ντέηβιντ ‘Αλμπερς του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό υπολογιστικής βιολογίας «PLoS Computational Biology».

Η Glucoracle επιτρέπει στον χρήστη-ασθενή να «ανεβάσει» στη συσκευή μετρήσεις σακχάρου από την ανάλυση του αίματος του, καθώς επίσης φωτογραφίες κάθε τροφής και μια χονδρική εκτίμηση για το διατροφικό περιεχόμενό της. Η εφαρμογή στη συνέχεια παρέχει στον χρήστη μια άμεση πρόβλεψη για το πόσο θα ανέβει το σάκχαρο του, αν φάει αυτή την τροφή.

Για να κάνει την πρώτη πρόβλεψη, η συσκευή θα πρέπει πρώτα να έχει «εκπαιδευθεί» μετά από μία εβδομάδα χρήσης της από τον διαβητικό, έτσι ώστε ο αλγόριθμος να μάθει πώς ο οργανισμός του εν λόγω ατόμου αντιδρά στα διαφορετικά φαγητά. Ο αλγόριθμος τροφοδοτείται συνεχώς με νέα δεδομένα σχετικά με το πώς αντιδρά η γλυκόζη κάθε ανθρώπου σε κάθε τροφή και έτσι σταδιακά αυτοβελτιώνεται, όσον αφορά την ικανότητά του να κάνει προβλέψεις. Η Clucoracle αναμένεται να είναι έτοιμη για ευρεία χρήση σε δύο χρόνια περίπου.

ΠΗΓΗ: ert.gr

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Εισήγηση 9ου Παν. Συνεδρίου ΤΠΕ Σύρου: "Εκμετάλλευση των ενσωματωμένων αισθητήρων των smartphones σε πειράματα Φυσικών Επιστημών."


Το Σάββατο 29/4/2017, στο πλαίσιο του 9ου Πανελληνίου Συνεδρίου ΤΠΕ της Σύρου, στο χώρο του Αμφιθεάτρου του Πανεπιστημίου Αιγαίου παρουσιάστηκε η εισήγηση με θέμα:

"Εκμετάλλευση των ενσωματωμένων αισθητήρων των smartphones σε πειράματα Φυσικών Επιστημών. Μελέτη περίπτωσης στη Φυσική Β’ Γυμνασίου"

Η εισήγηση αφορά σε μία από τις πολλές δράσεις αξιοποίησης φορητών ηλεκτρονικών συσκευών, που πραγματοποιήθηκαν φέτος στο πλαίσιο της διδασκαλίας της Φυσικής στις τρεις τάξεις του 3ου Γυμνασίου Καβάλας.

Η πλήρης εισήγηση, μαζί με το σχετικό φύλλο εργασίας είναι πλέον αναρτημένα και δημοσίως προσβάσιμα στη διεύθυνση:


Μανόλης Κουσλόγλου

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Περί επιλογής Διευθυντών Σχολικών Μονάδων


Το Υπουργείο φαίνεται ότι καταλήγει στο νέο σύστημα επιλογής Διευθυντών Σχολικών Μονάδων, μετά την απόφαση του ΣτΕ σχετικά με την αντισυνταγματικότητα της διαδικασίας επιλογής τους, όπως αυτή ίσχυε μέχρι σήμερα (σχετική δημοσίευση: eduportal.gr).

Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης για την ενεργό εμπλοκή του Συλλόγου Διδασκόντων ήταν, κατά την άποψή μου, ιδιαίτερα θετική. Ο λόγος ήταν ότι μέχρι τότε, βαρύνουσα σημασία στην επιλογή έπαιζε η συνέντευξη του υποψηφίου. Απόλυτα φυσιολογικό για μια κανονική χώρα. Όχι για την Ελλάδα όμως, όπου η συνέντευξη αποτελούσε το καλύτερο μέσο αξιολόγησης με κριτήριο το πόσο "δικά μας παιδιά" ήταν οι υποψήφιοι. Οι συνέπειες των κομματικών μεθόδων τραγικά, γνωστά και ολοφάνερα σε ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Η συνέντευξη πέρασε για λίγο στην άκρη λοιπόν και η εκπαίδευση γλύτωσε από κάποιους άχρηστους εγκάθετους. Ωστόσο, η αντικατάστασή της από τη γνώμη του Συλλόγου Διδασκόντων έγινε με τρόπο υπερβολικό και προκλητικό. Δυστυχώς, η διαδικασία πέρασε στο άλλο άκρο: Ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί δεν είχαν δικαίωμα να είναι υποψήφιοι σε Σχολεία, όπου ο Σύλλογος δεν τους έδινε ποσοστό ψήφων 20%,  σε πολλές περιπτώσεις αφού απλά δεν τους γνώριζε.

Επιπλέον, η ρύθμιση που ίσχυε μέχρι σήμερα έδινε στο Σύλλογο Διδασκόντων μια βαρύτητα της τάξης του 30% περίπου. Αυτό όμως στην πράξη ήταν απολύτως ψευδές: Κανένας υποψήφιος δεν διέθετε τόσα επιστημονικά και υπηρεσιακά προσόντα ώστε να καλύπτει το υπόλοιπο 70%. Έτσι, οι αποφάσεις των Συλλόγων, όταν δεν απέρριπταν εντελώς κάποιους υποψήφιους, είχαν βαρύτητα άνω του 50%.

Με απλά λόγια, στην πράξη ο Σύλλογος Διδασκόντων αποφάσιζε ποιοι θα είναι υποψήφιοι και ποιος από αυτούς θα γίνει διευθυντής.

Υπήρξαν λοιπόν και αρνητικές συνέπειες στο σύστημα που είχε εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση. Για παράδειγμα, μπορούσε να γίνει Διευθυντής οποιοσδήποτε ήταν αρεστός στον Σύλλογο Διδασκόντων, χωρίς να έχει στοιχειώδη άλλα επιστημονικά ή υπηρεσιακά προσόντα, εκτός του πτυχίου με το οποίο διορίστηκε (πάλι καλά...). Επίσης, στην ουσία κανένας εκπαιδευτικός, όσο ικανός και να ήταν, δεν μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα σε άλλη Σχολική Μονάδα από αυτήν που υπηρετούσε, καθώς κανένας εκπαιδευτικός εκεί δεν θα τον ψήφιζε (εκτός αν ο απερχόμενος διευθυντής ήταν τόσο αντιπαθής, που οι εκπαιδευτικοί ήθελαν να τον ξεφορτωθούν πάση θυσία). Ακόμη, σε κάποιες Σχολικές Μονάδες, η διαδικασία επιλογής διευθυντών έπαιρνε τον χαρακτήρα προεκλογικής περιόδου με ταξίματα, κεράσματα, αγκαλιές ή ακόμη και απειλές.
 
Τα σχολεία ωστόσο, δεν ανήκουν στο Σύλλογο Διδασκόντων αλλά στο σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Και οι διευθυντές Σχολικών Μονάδων είναι Στελέχη του Υπουργείου και όχι Πρόεδροι πολιτιστικών ή εξωραϊστικών συλλόγων.

Οι παραπάνω υπερβολές, που σε κανένα φυσιολογικό κράτος δεν συμβαίνουν, οδήγησαν στην αλλαγή του νόμου. 

Κρίμα. 

Ο Σύλλογος πρέπει να έχει λόγο, με μικρότερη βαρύτητα και να μην επεμβαίνει στο ποιοι θα είναι υποψήφιοι διευθυντές και ποιοι όχι. Θα πρέπει να έχει λόγο για αρκετά ακόμη χρόνια, μέχρι να ξηλωθεί εντελώς ο κομματικός στρατός των άχρηστων και ανίκανων που έχει καθηλώσει στην κυριολεξία την ελληνική εκπαίδευση. Θα πρέπει να έχει λόγο μέχρι να αλλάξει η νοοτροπία των "δικών μας παιδιών".

Χάθηκε λοιπόν μια ευκαιρία. Ελπίζω τουλάχιστον, να ληφθούν μέτρα ώστε να μην επανέλθει το σύστημα επιλογής όπως ακριβώς ίσχυε παλαιότερα. Είναι πολύ εύκολο να θεσπιστούν δικλείδες ασφαλείας για αντικειμενικές κρίσεις. Αρκεί να υπάρχει η βούληση να συμβεί κάτι τέτοιο. Το ελπίζω, αλλά μετά από είκοσι χρόνια στη Δημόσια Εκπαίδευση, πολύ αμφιβάλλω γι' αυτό.


Μανόλης Κουσλόγλου